31/07/11

ROTOS E DESCOSIDOS

Mira ti, sen darme conta
permitín que a miña vida
pendese dun fío de palabras moi finiñas
e acumulando
elaborei con elas unha corda resistente
afortunadamente só eran palabras
e nunca chegaron a tensarse abondo
como para aforcarme con elas.


Agora, iso si, puiden atar cabos
e saiu un bambán moi chulo.
Ás veces xogo a bambearme
o xusto para perder a cabeza e os pés
aí suspensa no ar 
o tempo que dura un instante.


O mellor de todo é
que ese artiluxio oscilante
non necesita propulsión externa
e móvoo eu mesma coa miña vontade así:


1. para avanzar cara ao alto
empurro co tronco e as pernas esticadas
fiuhhhhhhh, para arriba!


2. para retroceder
encollo as pernas na baixada
fiahhhhhh, e volvo tomar impulso.


3. de cada volta a altura é maior.


4. chega un momento que a corda léxica chega a pregarse no ar.


5. aí si que xa estou voando


Se saio disparada, non pasa nada. Abro o paracaídas e tomo terra en calquera lado, mesmo enriba dunha silveira ( para espanto de niños de merlos e pequenas serpes que poidan andar por alí)


Ehhhhh, ben. Ás veces chego a casa rabuñada e coa fuselaxe feita unha pena. Entón fago as curas pertinentes con moita paciencia e unha folla de aloe(1), que é a planta de Buda.


Todo isto non impide que ás veces aínda chore, pero tamén é certo que a vida sen bágoas é coma fume sen asado ( o termo imaxinario debémosllo a Cesare Pavesse)


(1) ALOE VERA ou ALOE BRAVO tamén vale, recomendado para todo tipo de lesións cutáneas, incluídos grans, prurito, queimaduras, eczemas, contusións, feridas sangrantes etc, etc. Eu grans non padezo, a miña especialidade son as rabuñaduras autopropinadas polas miñas temerarias exploracións sen control nas zonas liberadas da linguaxe, onde dou con todo tipo de circunstancias lesionantes. Nada grave.










Dei cun bambán caligráfico que se move!



LA BAMBA