28/10/10

soneto escada

calquera semellanza coa realidade...é pura casualidade
brión-carriza-lique
VOAR ARELANDO

Treméndonos na pel os poros paranoicos
fundíndonos decote en sentimento arcaico
en aliaxe irónica os tácitos galaicos
roldamos nos tellados dun piripol heróico

xa temos cadaquén un xesto alto e esguío
soando o noso lema nas rúas e nos canos
rachando con sorrisos bandeiras dos ananos
fuximos polos cumes ás covas dos esquíos

a luz que anda soa espida nos rueiros
quere toparnos sempre completamente bébedos
atados a un presente de eivados sabugueiros

os beizos xa ecoan recheos de loucura
nos brandos estorniños dos cables paralelos
nos ocos dos couselos, licuadas estruturas

Saraares


Se che interesa saber máis do reino suevo de Galicia: http://conpermisodacabeza.blogspot.com/