07/02/11

NUBEMENTAL.........FUGA



Nubemental………fuga

Unha gran nube mental entroume hoxe na casa
Xúroche que non sei como foi
Unha densa poeira mental entrou e invadiu a miña casa e cando a respirei…buf, que colocón!.....chegoume ata a alma


Falei suplicante coa aspiradora
Díxome que non, que ela non estaba deseñada para aspirar esa porcallada
A moi cabuxa díxome que falase coa vasoira!


Entón decidín falar directamente coa miña mente
Pregunteille se tiña algún dispositivo intelectual
Para proceder a unha autoaspiración
A mente estaba colapsada
Non podía aspirar a nada
Non me dixo si nin non
Nin se lle parecía unha medida urxente
Non en van o que chegara ata ela era unha nube mental




Entón deitei na miña cama
A nube mental perseguíame
Ao tempo que todo o inundaba
Inútil pechar a porta
Inútil abrir fiestras e persianas
A nube non era de moscas
Viñera para quedar mentres non houber algo que a puidese aspirar…..

Daquela, como actuar?

Decidín, iluminada, empezar a amasala
Facer dela unha bóla compacta
Unha bóla con forma de bala
Para poder moldeala nas mans
Moi a modiño, moi de vagar

Para que a quixen transformar?
Para guindala con forza…para arrebolala…
Contra o cristal da ventá
Da torre onde agardan
Rabaños de bicos cautivos de nós
A liscar en desbandada.