25/06/11

SOLICITUDE DIRIXIDA A.....

osirismelisa


                        Amor


Tal vez                   
  se cadra

                                           
 un día
   
                                                                              
polos camiños do zoolóxico,


tamén ela -gústanlle os animais-


veña ao xardín
                               
sorrinte
 
                                                           
                       a mesma
 
                                                                               
que na foto da mesa.


É tan fermosa


que ao mellor a resucitan.


O voso


século trinta


rebasará o enxame


das naderías que esgazan o corazón.


Todo o que non terminamos de amar,


recobrarémolo


nas estrelas de incontables noites.


Resucítame


aínda que só sexa


porque agardei como un poeta


rexeitando o absurdo cotián.


Resucítame


aínda que só sexa por iso.


Resucítame,


quero vivir o que me corresponde.


Para que non haxa máis amor - servidume,


casamentos,
 luxuria,


soldos.


Para que, maldicindo as camas,


chimpando do catre,


o amor vaia polo mundo.


Para que o día


que a pena degrada.


Para que

ao berro de
-Camaradas!-


todo o mundo se sinta chamado.


Para non ter que vivir


en casas - furado.


Para que


desde hoxe


a familia sexa:


o pai


como mínimo o universo,


a nai


como mínimo a terra.


MAIAKOVSKI: Poemas, 1923, "Solicitude dirixida a..."