16/03/11

a gramática das pedras


Pedra da auga
Teis


A GRAMÁTICA DAS PEDRAS
(petroglifos)

Na noite
Dos tempos
Cando os niveis de
Radioactividade
Eran asumibles
Os dedos
Dun xigante
Falaban ao cosmos
Con pegadas
Circulares
Sen acentos
Sen aristas nin
Ángulos na voz
OOOM
Sílaba sagrada
Laxa labrada
Túnel de tempo
Isto
A
C
A
B
O
U


por aquí xogabamos de pequenos
coa cabeza coroada de follas de castiñeiro
aos indios
eramos como vinte ou trinta na tribo
case ninguén quería ser vaqueiro
..................................
o único petroglifo do término municipal de vigo



Frío fóra
a calor húmida da cociña de ferro, sempre fumegante
o almorzo

O coitelo da camiñada ata a escola.

É unha casa de pedra con dúas plantas
arriba as nenas
abaixo os nenos
hai un cuarto dos ratos
e un mestre abaixo que martiriza os nenos cunha vara
e unha mestra arriba que nos despreza
obríganos a falar en castellano
non sabemos
tanto lle ten, somos un paletos.

No recreo
saímos a un campo de terra protexido por un inmenso ombú
obrígannos a saltar á corda
a corda é xigantesca
cando te equivocas e che lostrega nas pernas
quedan as marcas
as nenas non podemos levar pantalón
eu lévoo
a mestra tortúrame tirándome das orellas
o lóbulo sepárase
chego a casa sangrando
miña nai monta en cólera
vai onda a mestra que é zamorana e di non entender como falamos
chama por ela a berros
dille que como volva a poñerme a man encima
que a rebenta
nese momento adoro a miña nai
a vacaburra nunca máis volveu tocarme
eu só tiña catro ou cinco anos.

Anos máis tarde no inmenso campo de terra
construíron o instituto, era só masculino.

O ombú cortárono, era o único exemplar de toda a ría de Vigo.

http://incendiaelcielo.blogspot.com/2011/03/placer-culpable.html


tragarei cada unha das vosas mentiras 
só polo gusto de cuspírvolas á cara