O furado negro da cultura

1ª parte

fekich navidá / fekich navidá / próspero ano ratatatá

MAYBE LOGIC

VIDA E PENSAMENTOS DE ROBERT ANTON WILSON

PARTE I

1-TÚNELES DE REALIDADE

Todos vostedes abstraen unha realidade diferente.

Cando entras nun cuarto, abstraes a realidade que estás preparado para abstraer.

Ti captas os sinais que che interesan. O teu cerebro grávaos e organízaos.

Todos temos o noso propio túnel de realidade, e no noso túnel de realidade eliximos algunhas cousas  e ignoramos outras. Temos dez mil millóns de células no noso cerebro recibindo centos e centos de millóns de sinais todo o tempo. Só escollemos as que encaixan nas fendeduras establecidas anteriormente no noso cerebro. O túnel de realidade queda establecido por experiencias pasadas.

Todos temos o noso propio sistema de crenzas, e os sinais que se axustan ao noso sistema de crenzas , entran.

Os sinais que non se axustan ao noso sistema de crenzas son ignorados, ou se seguen volvendo, imos a un psiquiatra para que nos cure e os faga irse.

2-SINTONÍAS

http://amarellesbravos.blogspot.com/2011/02/sintonizando-fora-de-cobertura.html

3- MUTACIÓNS

Ben, para citar a Bucky Fuller, parezo ser un verbo. Non podo encontrar un RAW constante. Semella ser un proceso cambiante todo o tempo.

Certamente, non son o tipo que era aos 40. Certamente, non son o rapaz que fun na escola católica aos 7 ou 8 anos.

Empecei nun pequeño gueto católico irlandés en Brooklyn ou Long Island, non me lembro. E dalgunha maneira, viaxei dende Maui no Leste ata Berlín no Oeste, o que é a metade das zonas horarias do planeta. E sinto que, da mesma maneira que expandín a miña viaxe no espazo, tamén expandín a miña viaxe a través do mundo das ideas. Non podo crer que comezase coma un bo rapaz da escola católica.

Seguramente houbo bos momentos. Pero cando penso na miña infancia, só podo lembrar o asustado que estaba das monxas da escola á que ía, o sádicas que eran. Había moito misterio e ambigüidade respecto de todo. Tal vez é por iso que hai tanto diso nas miñas novelas.

Os adultos nunca lle daban unha resposta a un neno de nada. Todo eran mentiras, hipocresía, evasións. Eu sabía que pasaba algo que me estaban ocultando e iso asustábame. Non estaba moi seguro de que era. Pode relacionarse co Lobishome ou o monstro de Frankestein, eu non sabía que demo era. E non confiaba neles para nada. Nun momento dado, sobre os 7 ou 8 anos, admitiron que non existía Santa Claus. Apenas aínda recuperado do shock, o meu seguinte pensamento foi: “cando van admitir que non existe deus? Nunca o fixeron. Volvín crer en deus baixo as malleiras e os golpes das monxas, ata máis ou menos os 13 anos.

Era un neno obediente, todo o mundo está de acordo. Toda a xente que podo lembrar da miña nenez.

Comecei a rebelarme na miña adolescencia. Estoume rebelando máis cada ano. Lembro que sobre os 14 ou 15, outro non crente e máis eu, no Tecnolóxico de Brooklyn, discutimos cun estudante que aínda era católico. E el dixo: “Se ti realmente cres o que dis, terías a coraxe de pedirlle a deus que te fulminase agora mesmo para probar que el non existe?” Por un minuto, asusteime ata que o fixen e non pasou nada, e sentinme totalmente liberado: “Vai á merda, non estás aí despois de todo!” Ese foi un gran momento de liberación que case non lembraba ata agora. Foi un momento decisivo moi importante na miña vida.

Brindo polas monxiñas, por dicirme que libros non debía ler!

5. DISCORDIANISMO

Gafas, testículos, brandi, cigarros, todos vostedes son papas.

Todos vostedes son absolutamente infalibles.

Teño a autoridade de nomear a calquera un papa discordiano, porque son un papa discordiano.

A 1ª regra despois de te converteres nun papa discordiano é a de excomulgar a cada papa discordiano que se che poña diante. Isto baséase nun principio discordiano básico: “Nós, os discordianos, debemos permanecer enfrontados”.

Os discordianos non temos dogmas, que son crenzas absolutas. Temos CATMAS, que son metacrenzas relativas. E ….o catman discordiano central é, como antes dixen, que calquera afirmación:

é verdadeira nalgún sentido e falsa nalgún outro sentido

sen sentido nalgún sentido

verdadeira e falsa nalgún sentido

verdadeira e sen sentido nalgún sentido

falsa e sen sentido nalgún sentido

e verdadeira e falsa e sen sentido nalgún sentido

e se repites isto 666 veces, acadarás iluminación suprema nalgún sentido!

Na actualidade hai, aproximadamente, 12 millóns de papas discordianos. Orixinalmente, Malaclypse o Novo, o fundador do discordianismo, tiña tarxetas impresas e entregáballelas a todos os que se poñían diante, converténdoos en papas. E logo eu imprimín a tarxeta papal na Triloxía dos Illuminatus. Pero daquela eu estaba vivindo en Irlanda e o papa veu ao bar Phoenix. E anunciou, ese tipo que pensa que é o único papa, anunciou que os bispos podían dar indulxencias a través do TV. Iso era novidoso na doctrina católica. E veume unha idea: ben, se eles poden impartir indulxencias no TV, eu podo facer pontificacións. E así, en vez de distribuír tarxetas, cada vez que eu estiver na radio ou no TV, convertiría en papas a toda a audiencia. Eventualmente, convertiriamos en papa a cada home, muller e neno sobre o planeta.

A maioría das persoas toman a serio de máis a si mesmas, polo cal actúan de maneira malditamente idiota. Uso a palabra maldito principalmente polo efecto paradóxico.

Tamén son budista, daoísta e confuciano, así como tamén discordiano, subxenio e bruxo

Vou anunciar oficialmente que todos nesta sala son agora papas discordianos coma min.

Gafas, testículos. Brandi, cigarros.

Todos vostedes son absolutamente infalibles e non toleren parvadas de ninguén

Ben, son un papa ordenado na igrexa dos subxenios, o que significa que son absolutamente infalible, así que non te atrevas a contradicir nada do que eu che diga. No tocante á miña relación con Ivan Stang, nego todos os rumores.

Lembra, soamente es infalible respecto do teu propio sistema nervioso. Ti sabes o que ocorre no teu propio sistema nervioso, as realidades que estás creando a partir das infinitas bandadas do ser. No sabes nada da realidade de ninguén máis a non ser que che conten sobre ela. Tes que escoitar con moita atención e comprensión  para entenderes. Así que é unha infalibilidade limitada.

6. FÍSICA CUÁNTICA

Ela quere saber que é a física cuántica.

Que?

A física cuántica. Explícaa de maneira simple, pide ela.

Que explique a física cuántica de maneira simple? Ummmmm

Cando me mudei de Los Ángeles, mudei ao que coidei que era Santa Cruz. Sucedeu que roubaron algo do noso auto e chamamos á policía, e resultou que non viviamos en Santa Cruz, viviamos nunha cidade chamada Capitolia. A oficina de correos coidaba que viviamos en Santa Cruz mais a policía coidaba que viviamos en Capitolia. Empecei a investigar e un xornalista dun xornal local díxome que non viviamos nin en Santa Cruz nin en Capitolia, viviamos nunha zona non incorporada chamada Live Oak. Agora, a mecánica cuántica é iso excepto que no caso de Santa Cruz, Capitolia e Live Oak non andamos demasiado trabucados se lembramos que nós inventamos os límites dos mapas. Mais a física cuántica semella confusa porque moita xente cre que nós non inventamos os límites , por iso parece difícil entender como unha partícula pode estar en tres lugares ao mesmo tempo sen estar en ningures. Pero se tes en conta que inventamos todas as fronteiras e límites como o muro de Berlín, entón a física cuántica non ten máis misterio que o feito que eu viva en tres lugares ao mesmo tempo. Ningún chinés criado no I Ching viu nunca nada raro na física cuántica; soamente resulta estraña para a xente criada na lóxica aristotélica en que as cousas ou ben son A, ou non son A. No I Ching as cousas son A e non son A ao mesmo tempo.

7. TODO DEPENDE DOS APARELLOS

Coa mecánica cuántica podes probar experimentalmente que a luz está composta de partículas.

Podes construír unha teoría matemática enteira sobre como a luz  viaxa en pequenas partículas chamadas fotóns e podes facer experimentos, e os experimentos daranche un patrón que amosa que a luz viaxa como partículas.

Tamén temos elaborada toda unha teoría matemática que amosa que a luz viaxa como ondas e temos experimentos que che demostran que efectivamente a luz viaxa como ondas.

Como dixo un físico nos anos 20 “Semella que a maldita luz agarda como imos facer o experimento e logo decidise a forma en que vai viaxar”.

Srchördinger dixo: “ Desexaría non terme involucrado nunca con esta charlatanería cuántica de merda, ese maldito salto cuántico”.

A opinión modificada de Copenhague é que a luz non é nin ondas nin partículas ata que miramos e daquela axústase dependendo co que a esteamos mirando.

Un electrón non está en ningures ata que nos poñemos a buscalo e cando o atopamos, o electrón decide estar nun lugar mentres o observemos. Nada máis deixamos de mirar, o electrón está en todos lados outra vez.

Cada modelo que facemos infórmanos de como traballa a nosa mente tanto como nos informa sobre o Universo. Estes son só xogos simbólicos humanos. O Universo mesmo é máis grande que calquera dos nosos modelos.

De acordo co budismo Zen e coa maioría das formas de budismo e coa mecánica cuántica, calquera descrición do universo que te deixe fóra é inexacta, porque calquera descrición do Universo é unha descrición do instrumento que usas para facer a túa medición do Universo. E se o único instrumento que usas é o teu propio sistema nervioso, tes que incluír o teu propio sistema nervioso na túa descrición do Universo.

Daquela, ergo, calquera modelo que fagamos non describe o Universo, describe o que os nosos cerebros son quen de dicir nese momento.

Toda percepción, pois, é unha aposta.

Addenda da autora: .....E TODO O MUNDO SABE O QUE PASA COAS QUINIELAS...SEMPRE TOCAN.....PERO NON A NÓS.

Demostración literaria da teoría de RAW:
:http://amarellesbravos.blogspot.com/2011/01/gran-conquista-de-granada.html

TREBOADA SEN PANTALÓNS

lenda sobre o fascismo e as bonecas inchables

Señores,  consumidores varóns,

PROMÍSCUOS BARÓNS 

de monóculo mental bipolar,

queremos ofertarlles unha gran promoción:

A BONECA INCHABLE!

rechea de aire, toda ela son vantaxes:

• non deixan pelos
• están sempre caladas
• a cabeza lévana de floreiro e nela é incapaz de agromar nin unha soa flor
• veñen limpas de celos ou de calquera outro sentimento de Poseidón
• pódense socializar e facer delas un uso comunal
• adoran ir ao hipermercado en coiro vivo e con tacóns
• se vostede é fetichista, hainas con bragas amarelas incorporadas
• nunca aparecen de repente
• un sempre sabe o que fan sen necesidade de telefoneos
• se se coidan, duran para sempre ( recomendamos as de plástico-látex hiperelástico)
• nunca fallan
• son un investimento para toda a vida
• constitúen a máis tenra herdanza que vostede poderá deixar..... a un sobriño, por exemplo.

Se vostede ten crédito abondo, poderá adquirir en cómodos prazos un paquete especial con media dúcea e formar un humilde harem doméstico, unha para cada día da semana, e o Domingo a descansar de tanta felicidade adquirida practicamente pola cara bonita.

Considere seriamente a nosa oferta

e, se atopa algo mellor, 

devolverémoslle os cartos

ou un cheque regalo

que poderá vostede intercambiar

por calquera outro produto

do noso SEX-SHOK.

VAIA TROPA!

EN POSITIVO

Peter Van Oostzanen

DECÁLOGO PARA EVITAR FABRICAR UNHA MULLER CUN EGO INTELECTUAL HIPERDESENVOLVIDO / HIPERTROFIADO, OU SEXA:

DECÁLOGO PARA FABRICAR UNHA MULLER NORMAL

I. Un proxenitor con poucos nós emocionais. A ser posible sen o nó homosexual.

II. Unha nai que defenda a parella e deixe voar os fillos sen temor.

III. Ambos pais, antes do nacemento, deberán desexar serenamente unha nena.

IV. Poñeranlle un nome de flor, de montaña, de cuncha ou de estrela.

V. Alentarase a creatividade da nena dende moi pequeniña.

VI. Na pubertade será considerada toda unha muller, encomiando e bendicindo os seus cambios físicos.

VII. Aprenderáselle a non temer a menstruación nin a avergoñarse dela. Vai ser a súa mellor arma no futuro.

VIII. Deixaráselle aprender todo aquilo polo que se sinta atraída, sexa o que for.

IX. Observaranse detidamente as súas manifestacións de sensibilidade, emotividade e intuición

X. Faráselle entender a diferenza entre a fame de amor e a fame de coñecemento, de maneira que cando se sinta soa, falta de agarimos e cariño non corra coma unha tola á librería máis próxima ou a matricularse nun curso...senón que se poña a desenvolver a súa creatividade para que o amor do bo veña onda ela de novo

decálogo para fabricar unha muller cun ego intelectual hiperdesenvolvido

resistir é crear

praga e desaparición dos nenos

LUME DE BIQUEIRA!

outro tixolo no muro, Pink Floyd, subtítulos en castellano.
hai a versión subtitulada  da película en galego. Imposible dar con ela na rede. Botárona na TVG o día das letras galegas a mediados dos 90, fixen copia pirata pero está en formato VHS, unha reliquia.
Ai, a escola, ese gran negocio!

tamén neste caderno:

o sitio do meu recreo: entrevista a Sir Ken Robinson sobre a creatividade


a escola e a creatividade: conferencia deste señor sobre a escola a exame

a gramática das pedras: experiencias traumáticas co idioma dominante

o escolar preguiceiro: outras visións do asunto


Tratado de ateoloxía: a vaquiña polo que vale

O dereito a ignorar a cultura programada: paráfrase desta canción 

RESERVADO / Iolanda Castaño

aínda que non se me entendese



tender a man

foto: escaleira espiral de pedra
Santo Domingo de Bonaval



pantalladas in sicocartografías

MAS DELO MISMO...PARA VARIAR!

INSISTIMOS: O ESPAÑOL NON EXISTE


España tampouco
Versión para discapacitados siconíricos...para variar.
Versión emo desprovista de carga emotiva. Puro rigor científico.
Obxectividade total. Raiando no obsceno de laboratorio.


Versión sicotrónica ofisial
para súbditos en bólas
con embolia emocional.
Pura eficiencia mental.






A joderse, tío, en Arxentina tamén teñen problemas co castellanoespañol, eles prefiren o lunfardo. Quéixanse de que para escribir en correcto teñen que facelo como se estivesen nun puticlub madrileño. 


REFRÁN: A culpa non é do porco, é de quen lle dá de comer.


matadores e matados in http://www.envolventesaspalabras.info/

VIGOLEGO / XEOMETRÍA LÍQUIDA

ELADIO Y LOS SERES QUERIDOS




RADIOGRAFÍA DA CIDADE




Na radiografía da cidade, no seu esquelete, están tamén as sombras 
fuxidías dos seus habitantes, transparentados sobre o muro como presencias  irreais. Sombras que se desprazan sobre o muro de pedra e logo desaparecen para deixar só un breve rastro, un ronsel, por riba da presencia pétrea.


A cidade é unha esvástica que devora os seus habitantes nunha espiral de enerxía centrífuga. Sepulta o seu tempo cunha grande mancha que se despraza en horizontal.


Liñas labirínticas e puntos discontínuos para o trazado dunha cidade anónima, unha cidade xenérica que converte os seus habitantes en sombras esvaídas, siluetas borrosas, mero tránsito.




ANTÓN PATIÑO: Xeometría líquida, Edicións Positivas, Santiago de Compostela, 1993.

Mapa ingrávido 2003

  ¡TERRIBLE!: ¡Mandril ya tiene su propio macro balneario urbano! 

SUSPIROS DE CAÑA / LEO I ARREMECAGHONA

BENTAJAS DEL VILINGUISMO SOSIAL A GOLPE DE DECRETO DEL ESTADO ORTERA NAZIONAL


un señor estropajoso
lisensiado en medisina
que no entiende de nada
dise entender de la vida
y va sumbando lamentos
como una vaca parida
ay! señor estropagoso
no espere usté las eridas
prevéngalas con cautela
medisina prebentiba
déjeseme de ospitales
que asustan ala poblasión
organise usté una fiesta
a golpe de acordeón


tanto llorar lla da miedo
llegó el tiempo de vailar
siusté no quiere desbelos
vállase a casa a gritar
y si no quiere gritar
duérmase en sueño de perro
atacado por pulguitas
de quiero y no puedo ná.

ALTA CALIDADE / PABLO DE ROKHA

margaridas en infinitivo para ...
quen non quere aprezalas


prender lumieiras con diamantes ( enchelo todo de lixo, volverse tóxico)


devorar de aperitivo as últimas sementes (colaborar no extenuamento e esgotación de todos os recursos dispoñibles)


morder a man de quen che dá de comer ( incapacitarse para dar grazas)


pretender ser deserto sendo oasis ( negar a propia soberanía)


terxiversalo todo para non rendirse  á evidencia ( facer o tolo)


alegar ignorancia para eximirse de responsabilidade ( cuestionar mesmo o máis elemental sentido común)


asumir a memez como un mérito ( negarse a medrar)


pretender que as vacas son verdes porque comen herba (publicitar dieta vexetarian sendo deprededor de enerxía allea sen consentimento do outro)


comer merda e dicir que está moi rica ( que che mexen  por riba e dicir que chove)


xogar a dar lástima ( pobre de min)


exhibir superpoderes ( pasarse de listo)






maldigo a todos os cabróns que renegan do traballo dos obreiros, dos mariñeiros, dos mineiros e dos labradores, porque da súa suor estamos vivindo todos. maldigo a todos os listiños que van de libertarios e son vampiros da debilidade humana. maldigo a todos os creadores que único que saben facer coa súa enerxía creativa é reproducir a merda tal e como pensan que existe na realidade. maldigo a todos os eunucos que se regodean na desgraza allea en vez de intentar paliala. maldigo a todos os depredadores que aínda porriba van de dieta vexetariana.....que a falta de proteínas vos precipite no inferno de onde nunca debestes ter saído.

manifestación de prostitutas coreanas
ata os ovarios da explotación
do seu sexo
para animar os carallos tetrapléxicos
de varóns castrados

COUSA SERIA, A POESÍA, CHE!

portada dunha edición máis recente
en mono azul editora

"Ordenamos que se respecte o dereito dos poetas:


a) a ampliar o volume do vocabulario con palabras arbitrarias e derivadas ( neoloxismos);


b) a odiar inexorablemente a lingua que existiu antes ca eles;


c) a rexeitar con horror da súa propia fronte altiva a coroa da gloria barata, feita cos cepillos de dentes;


d) a manterse firmes sobre o espigón da palabra "nós" nun mar de asubíos e indignación.


E se nas nosas filas permanecen aínda as suxas marcas do voso "bo sentido" e "bo gusto", nelas sen embargo xa latexan, por primeira vez, os raios da futura nova beleza da palabra autónoma ( autorretorta)"






Vladimir Maiakovski: "Labazada ao gusto do público" in Poesía e revolución, 1912. Tradución ao castelán , ediciones de bolsillo, Barcelona, 1971

VIDAMINAS DA RESISTENCIA

falar galego  é unha forma de resistir, con todas as consecuencias.........aiaiaiaiaiaiaiaiai!


ai! non me pises que levo gafas!                             O-O
esgazando o telón de grelos                                    }}}}}{{{{
a palabras necias oídos estereofónicos                  )))))))))
aros de cebola recheos de misterio                        000000000
non me digas mon amour, que me mareo               !!!!!!!!!
a miña mente tamén mente                                     ?????????
sal de sosa cáustica.........                                        *********
saída cara a vida ---------                                          por aquí !
se preguntan por min, dilles que eu non son:         0%

linguatatu

O COÑECEMENTO / DISCURSOS DO REI LEÓN

O coñecemento é un amigo mortal cando non hai regras ......a partir das cales se poida xerar unha resposta.


1º A Terra está mudando os seus pólos magnéticos. Cada quen mudará no seu contrario?

2º O último terremoto desprazou a illa de Xapón 2.4 metros. Que andará a mobilizarse na configuración do ser humano?

3º O eixo da Terra modificou a súa inclinación 10 cm. Neste proceso estamos tamén todos implicados.

4º O mar é un aliado. Saberemos darlle forma á guerrilla no mar?


5º A fidelidade é unha cualidade que teñen mesmo os cans de palleiro. E un can non pode ter dous amos.


6º NUNCA ingresarei nun panteón de amadas ilustres.


http://listen.grooveshark.com/s/Nosa+Se+ra+Da+Gu+a/3puuis?src=5

Lovers go Home!

Agora que empecei o día 
volvendo á túa mirada, 
e encontráchesme ben 
e encontreite más linda. 
 

Agora que por fin 
está bastante claro 
onde estás e onde 
estou.

Sei por primera vez 
que terei forzas 
para construír contigo 
unha amizade tan xeitosa, 
que do veciño 
territorio do amor, 
ese malpocado, 
empezarán a ollarnos 
con envexa, 
e acabarán organizando 
excursions 
para vir  preguntarnos 
como fixemos. 

Mario Benedetti

Estamos chegando ao mar

 

Entradiña elaborada coa colaboración fortuita de:

King Krimson: grandes onde os haxa.

Faro de Vigo: decano de la prensa española.

Mario Benedetti: o gran explorador.

Bibiano: que lle partía os dentes á dictadura cada vez que collía unha guitarra para ir cantar polos institutos unha mensaxe de latencias e de esperanza.

ERA UNHA VEZ........A ERA ATÓMICA

Así naceu a Era Atómica. Espeluznante relato sobre o 1º experimento atómico en Novo México. Dende aquela a humanidade viuse proxectada na maior onda de terror da súa historia. Nunca o sometemento foi tan total. Agradecemos a Naranjas de Hiroshima a posibilidade de ver este documental na 1ª liña de fogo, nunca peor dito. Pincha nese enlace para ver a ficha e a sinopse da película, a través del poderás acceder a varios espacios de visionado. Un enlace directo é este. Non podo desexar a ninguén que o disfrute porque non creo que sexa viable pero si que podo desexarvos que quededes magnificamente informados. Ben, a modo de conclusión gustaríame poñer o acento no feito de que desde que se fixo este experimento macabro cabería supoñer que a humanidade quedou gravemente eivada e que perdeu para sempre a capacidade de resposta, pero a pesar das lesións, mutacións sen control e loucura permanente algúns aínda mantemos unha fé inquebrantable na vida non condicional e no amor que nace para darse.

O INIMIGO

L'ENNEMI

Ma jeunesse ne fut qu'un ténébreux orage´

traversé ça et là par des brillants soleils;

le tonnerre et la pluie on fait un tel ravage

qu'il reste en mon jardin bien peu de fruits vermeils.

Voilà que j'ai touché l'automne des idées,

et qu'il faut employer la pelle et les râteaux

pour rassembler à neuf les terres inondées,

où l'eau creuse des trous grands comme des tombeaux.

Et qui sait si les fleurs nouvelles que je rêve

trouveront dans ce sol lavé comme un grève

le mystique aliment qui ferait leur vigueur?

Ò douleur! Ò douleur! Le Temps mange la vie,

et l'obscur Ennemi qui nous ronge le coeur

du sang que nous perdons croît et se fortifie!

Trebón de Escher

O INIMIGO

A miña xuventude foi só unha tormenta

Furada acá e alá por brillantes lampexos;

As fortes chuvieiras fixeron tal desfeita

Que os froitos no xardín ben poucos son vermellos.

Velaquí que batín co outono dos ideas

E cómpre empregar a pa e o rastrelo

Para volver xuntar as primitivas terras

Onde a auga fendeu o espazo dos sartegos

E quen sabe se estas novas flores que intúo

Acharán neste chan lavado como entullo

O místico alimento que as porá en vigor?

Oh dor! Oh dor! O tempo come a vida

E os escuro inimigo que nos fendeu en dous

Do sangue que perdemos medra e reaviva

Charles Baudelaire

A memoria
Magritte

http://listen.grooveshark.com/s/La+Leyenda+Del+Tiempo+bamberas+/2EaItf

        http://amarellesbravos.blogspot.com/2011/02/o-tempo-non-existe.html